4

Βασιλικά κτήματα 7.10 το πρωί

Culture

Φθορά και εγκατάλειψη στο πρώην βασίλειο....

Η εξωτερική θερμοκρασία από το αυτοκίνητο είναι στους 23 βαθμούς. Από τη διασταύρωση της Βαρυμπόμπης αρχίζω και οδηγώ πλέον σε πυκνόφυτες στροφές. Λίγο πριν παρκάρω ήδη η θερμοκρασία έχει πέσει 3 βαθμούς αντιλαμβανόμενος τη διαφορά που έχει η ποικιλόμορφη βλάστηση της Πάρνηθας. Είναι γνωστό άλλωστε ότι η βασιλική οικογένεια και ιδιαίτερα την εποχή της Φρειδερίκης φύτεψε διάφορες βιοποικιλίες.Τα βασιλικά κτήματα είχαν έκταση 42.000 στρέμματα και αγοράστηκαν από το βασιλιά Γεώργιο το Α΄ το 1872 σε 3 δόσεις. Ιστορικά ήταν 3 τσιφλίκια, 2 του Μουφτή της Αθήνας και 1 του Ομέρ πασά της Καρύστου. 

Στην απελευθέρωση περιήλθαν στην κατοχή των οικογενειών των Κατακουζηνών και των Σούτσων, ισχυρές οικογένειες από το Φανάρι. Όταν το έλαβε ολοκληρωτικά ο Σκαρλάτος Σούτσος βρήκαν καταφύγιο σε αυτά πολλοί λήσταρχοι. Λέγεται μάλιστα ότι πολλοί από αυτούς έθαβαν σε διάφορα σημεία αντικείμενα μεγάλης αξίας, με αποτέλεσμα κατά διαστήματα να παρατηρούνται μεγάλες σκαμμένες τρύπες από επίδοξους κυνηγούς θησαυρών.

 

 

Το Τατόι δεν ήταν εξ΄ αρχής η πρώτη λύση για να γίνει εξοχική κατοικία, αλλά οι Πεταλιοί, που ήταν δώρο από τους Ρώσους. Όμως η θαλάσσια πρόσβαση και η έλλειψη ικανοποιητικού πόσιμου νερού άλλαξαν τις βλέψεις του βασιλιά εν αντιθέσει με το Τατόι που είχε 3 πηγές και άμεση πρόσβαση από την Αθήνα (στις αρχές του 18ου αιώνα με τα μεταφορικά μέσα της εποχής η απόσταση καλυπτόταν με τρίωρες μετακινήσεις εκατέρωθεν).

Από το 1909 μετά τη φωτιά στα βασιλικά ανάκτορα (τωρινή βουλή) άρχισε η σταδιακή μετακίνηση της βασιλικής οικογένειας στο Τατόι έως ότου το 1948 γίνει πλέον η μόνιμη κατοικία τους. Ανηφορίζω τον ασφαλτωμένο δρόμο όπου το χώμα και οι ρωγμές επάνω του εμφανίζουν τα πρώτα δείγματα εγκατάλειψης του.

Ένα από τα κτήρια που συνάντησα πριν το κυρίως κτήριο του ανακτόρου είναι ένα φυλάκιο δίπλα από την πύλη. Σε αυτό το μέρος με τη παρουσία του βασιλικού οχήματος οι φύλακες θα έτρεχαν να ανοίξουν τη πύλη και να χαιρετήσουν με το προβλεπόμενο τρόπο. Σε συνέχεια αυτών των σκέψεων καλημέρισα ένα περαστικό πεζοπόρο ’’τηρώντας’’ και τον άγραφο κανόνα των περιπατητών.

Οι ηλιαχτίδες αρχίζουν να περνούν ανάμεσα από τα ψηλά δέντρα και το ανακτορικό κτίσμα. Το νέο ανάκτορο έχει σχεδιαστεί από το Σάββα Μπούκη και ήταν αντίγραφο της έπαυλης Φέρμ της Άγιας Πετρούπολης. Στο κήπο ανάμεσα στο κύριο κτίσμα και τη περίφραξη υπάρχει το άγαλμα του έφιππου Κοζάκου αετοκυνηγού του γλύπτη Iευγκένη Ιευγκένεβιτς Λανσεράι, το οποίο αγόρασε η βασίλισσα Όλγα όταν έγινε το παλάτι το 1880. Η λεπτομέρεια που μας διαφεύγει είναι ότι το 1874 είχε χτιστεί το πρώτο ανάκτορο με αρχιτέκτονα τον Τσίλερ αλλά ήταν μικρό για τα βασιλικά δεδομένα και τελικά χρησιμοποιήθηκε σαν ξενώνας.

Συνεχίζοντας τον περίπατό μου, ένα μεγάλο σταυροδρόμι απλώνεται μπροστά μου όπου πλέον οι περιπατητές με τους ποδηλάτες έχουν κάνει πιο αισθητή την παρουσία τους. Ενώ παράλληλα συναντώ ένα σύμπλεγμα 40 κτηρίων, το οποίο αποτελείται απο ελαιοτριβείο, βουτυροκομείο, ταβέρνα, ξενοδοχείο, οινοποιείο, τηλεγραφείο, μαγειρείο, θερμοκήπιο, συνεργείο.

Μέχρι το 1945 υπήρχε μεγάλη αυτονομία και αυτάρκεια από τα άριστης ποιότητας προϊόντα παραγωγής των βασιλικών κτημάτων. Απασχολούσε μέχρι και 100 άτομα και τα προϊόντα πωλούνταν στο πρατήριο της οδού Αμερικής με ιδιαίτερη ζήτηση τα αρίστης ποιότητας κρασιά και βούτυρα. Η φθορά, η εγκατάλειψη και η φύση πλέον αρχίζουν να βασιλεύουν σε ότι κινητό και ακίνητο έχει μείνει πίσω. Ειρωνεία τελικά…

Το τέλος της επίσκεψης  στα βασιλικά ανάκτορα με βρίσκει σε 2 εκκλησιές με τους τάφους των βασιλικών μελών. Αποδεικνύοντας την ανθρώπινη υπόσταση ακόμα και αυτών που φάνταζαν αθάνατοι και με μια ζωή χωρίς πόνο.

Share