prousou_2
Κάλυψα τον φακό και της έκανα νόημα να μην ανησυχεί.

Μόλις είχα αφήσει πίσω μου το πάτημα της Παναγίας και τα διπόταμα, εκεί που ο Καρπενησιώτης συναντά τον Αγραφιώτη ποταμό. Η ανεπανάληπτη διαδρομή στην Ευρυτανία, με την υπέροχη βλάστηση συνεχιζόταν. Οι  πολλές αποχρώσεις και διαβαθμίσεις πράσινου αντί να με μπερδεύουν με πλημμύριζαν με μια ηρεμία που μόνο αυτή η αρμονία της φύσης μπορούσε να προσδώσει. Αυτό το φυσικό καλλιτεχνικό έργο τέχνης με πρωταγωνιστές τους κάρπινους, τις αριές, τα πλατάνια και τις  ανθισμένες κουτσουπιές με τις μωβ πινελιές τους,  συμπληρωνόταν  ηχητικά με το κελάηδημα των αηδονιών ενώ μπροστά μου πετούσαν κοτσύφια, κοκκινολαίμηδες και πετροκότσυφες.

Μετά από αρκετές στροφές προβάλει μαγευτικά μπροστά μου  η Μονή Προυσού που είναι αφιερωμένη στην Κοίμηση της Θεοτόκου και το πανηγύρι της γίνεται στις 23 Αυγούστου. Επιβλητική και κτισμένη πάνω σε μια απόκρημνη περιοχή ανάμεσα στα βουνά Χελιδόνα και Καλιακούδα. Κατέβηκα από το αυτοκίνητο πήρα τη φωτογραφική μου μηχανή και μαγεμένος δεν ήξερα τι να πρωτοθαυμάσω. Η μαγική εικόνα του μοναστηριού που από απόσταση έμοιαζε με έργο ζωγράφου μου έδινε την αίσθηση ότι εκείνη τη στιγμή έμπαινα μέσα στον ίδιο τον πίνακα. Η είσοδος της μονής με τον δικέφαλο αετό να δεσπόζει κάτω από το σταυρό σε παρέπεμπε στο Βυζάντιο. Στο περίβολο, έξω από τα κελιά με καλωσόρισε ένας μοναχός με ένα λουκουμάκι.  Άναψα ένα κεράκι στο υπαίθριο μανάλι και προχώρησα  προς την εκκλησία που  είναι κτισμένη μέσα σε μια σπηλιά. Μπήκα μέσα για να προσκυνήσω και εκεί η γιαγιά φύλακας κέρβερος μόλις με είδε με τη φωτογραφική μηχανή συνοφρυώθηκε. Κάλυψα τον φακό και της έκανα νόημα να μην ανησυχεί.

Τότε χαμογέλασε και όταν τη ρώτησα γιατί λέγεται Παναγία η Προυσιώτισσα άρχισε να μου εξηγεί κοιτάζοντας μια τη μηχανή και μια εμένα. Παράδοση λέει, και εμείς τη παράδοση πιστεύουμε ότι το μοναστήρι πήρε το όνομα του από τη θαυματουργή εικόνα της Παναγίας που είναι δημιούργημα του Ευαγγελιστή Λουκά που την αγιογράφησε αφού πήρε την ευλογία της ίδιας της Παναγίας. Η εικόνα που βρισκόταν στην Προύσα της Μικράς Ασίας φυγαδεύτηκε από δύο νεαρούς στη στερεά Ελλάδα για να γλυτώσει από το μένος του εικονομάχου  αυτοκράτορα του Βυζαντίου Θεόφιλου. Σε όλη τη διάρκεια της διαδρομής η εικόνα της Παναγίας έκανε θαύματα και όταν έφτασε στη τοποθεσία που βρίσκεται τώρα το μοναστήρι  κανείς δεν μπορούσε να την μετακινήσει. Τότε οι δύο νεαροί αποφάσισαν να κτίσουν το μοναστήρι και έγιναν οι πρώτοι μοναχοί.  Ήταν ο Διονύσιος και ο Τιμόθεος και ήταν τον 9ο αιώνα παιδί μου...

 

Είχαμε ήδη φτάσει μπροστά στην θαυματουργή εικόνα και ένα κύμα ευλάβειας με πλημμύρισε. Ένοιωσα ένα αίσθημα πληρότητας και ανάτασης που μόνο οι μεταφυσικές αναζητήσεις μπορούν να προσφέρουν. Δεν ζήτησα κάτι όπως έκανα συνήθως αλλά ασυναίσθητα ψέλλισα «Ευχαριστώ».

Α, παιδί μου! Ξέχασα να σου πω ότι το μοναστήρι στη διάρκεια της τουρκοκρατίας λειτούργησε και σαν Κρυφό σχολειό.

Ευχαρίστησα την γιαγιά και  πήρα το αντίδωρο μου και τον δρόμο της επιστροφής. Ένοιωθα ανανεωμένος, είχα την αίσθηση ότι τίποτε δεν μπορούσε να πάει στραβά και ότι ήμουν καλυμμένος με ένα δίχτυ προστασίας.

Share