Σύριοι 7
Τουρίστες κολυμπούν στις παραλίες ενώ λίγα μέτρα πιο κει αποβιβάζονται Σύροι και Αφγανοί μετανάστες.

Κως. Γνωστή ως το νησί του Ιπποκράτη, το νησί του ποδηλάτου, της Μαργαρίτας – Μαργαρώς, το νησί των φοινίκων, των ιβίσκων, της αμμώδους παραλίας, του τουρισμού και της έξαλλης διασκέδασης. Με αφορμή τις καλοκαιρινές διακοπές στον νησί μου, ανακαλύπτω, για πρώτη φορά με άλλα μάτια, κομμάτια ενός παζλ, μικρά και μεγάλα, παλαιότερα και σύγχρονα, που δένουν την ιστορία αυτού του τόπου. Αρχίζω να περπατώ και χάνομαι. 

Nησί των Mακάρων χαρακτηριζόταν από τους αρχαίους η Kως, γιατί η παραγωγή της γης της ήταν πάντα πλούσια σε ποσότητα και ποιότητα. Kαράβια φορτωμένα με κάθε λογής γεωργικά προϊόντα, κυρίως σταφύλια, κρασί, καρπούζια και πεπόνια, άφηναν συχνά τις ακτές της για να πλεύσουν προς τα λιμάνια της Μεσογείου και της Mαύρης Θάλασσας. Περιζήτητα ήταν και τα μεταξωτά της υφάσματα, καθώς η τέχνη της παραγωγής και κατεργασίας του μεταξιού από τους κατοίκους ήταν διαδεδομένη εδώ, πριν γίνει γνωστή στους Ευρωπαίους.

Η ιστορία τοποθετεί κυρίαρχους στο νησί τους Αχαιούς, τον 13Οκαι 12Ο αιώνα π.Χ. Tο ορμητικό κύμα των Δωριέων, που εισβάλλει στον Eλλαδικό χώρο τον 11ο π.X. αιώνα, εγκαθίσταται στο νησί εκτοπίζοντας τους Aχαιούς. Η Κως ακμάζει, γίνεται μεγάλη ναυτική δύναμη και μέλος της συμμαχίας των 6 Δωρικών πόλεων της ''Δωρικής Εξάπολης''. Τον 6ο αιώνα π.Χ. κατακτάται μαζί με τα υπόλοιπα Δωδεκάνησα από τους Πέρσες, ενώ το 477 π.X. γίνεται μέλος της Aθηναϊκής Συμπολιτείας. Το 332 π.X. η Kως περνάει στο Κράτος του M. Aλεξάνδρου και των διαδόχων του μέχρι το 42 π.X., όταν πλέον προσαρτάται στην Aνατολική επαρχία του Pωμαϊκού κράτους. Κατά την Ελληνιστική περίοδο η Kως φτάνει στο απόγειο του πολιτισμού της και αναδεικνύεται σε ισχυρό παράγοντα της αυτοκρατορίας. 

Από το 330 μ.X., ως επαρχία πλέον της Βυζαντινής αυτοκρατορίας, η Κως δέχεται τις επιδρομές Σλάβων, Αράβων, Σαρακηνών καιΝορμανδών, που λεηλατούν και προκαλούν μεγάλες καταστροφές στο νησί. Το 1314 μ.Χ. και για 210 χρόνια, το τάγμα του ΑγίουΙωάννη του Βαπτιστή ή των Ιωαννιτών Ιπποτών καταλαμβάνει το νησί, οχυρώνοντας το με μεγάλο θαλάσσιο οχυρό, το τείχος περιμετρικά της πόλης –γνωστό ως Κάστρο της Νεραντζιάς. Το πιο επιβλητικό από τα μνημεία της πόλης, σε συνδυασμό με το Κάστρο των Ιπποτών στην Αλικαρνασσό (σημερινό Bodrum), εξασφάλιζε στους Ιππότες τα θαλάσσια περάσματα.  Στα 1523 η Kως, ύστερα από 2 αιώνες Ιπποτικής κατοχής, αλλάζει κατακτητή. O Οθωμανός σουλτάνος Σουλεϊμάν ο Μεγαλοπρεπής, με μεγάλες ναυτικές και στρατιωτικές δυνάμεις, καταλαμβάνει τη Ρόδοπαρά και στη συνέχεια τα υπόλοιπα νησιά. Την περίοδο αυτή το νησί αποκτά Οθωμανικό αρχιτεκτονικό ύφος, με μουσουλμανικά τεμένη και κρήνες.

Ο Iταλοτουρκικός πόλεμος που κηρύσσεται το 1911 σηματοδοτεί την έναρξη της περιόδου της Ιταλοκρατίας, κατά την οποία το νησί δέχεται επιρροές από τη Βενετσιάνικη αρχιτεκτονική. Εξάλλου η Κως αποτελεί ξεχωριστή περίπτωση ανάμεσα στα νησιά της Δωδεκανήσου, καθώς μετά τον καταστροφικό σεισμό του 1933 η πόλη ανοικοδομείται από τους Ιταλούς σύμφωνα με νέο πολεοδομικό σχέδιο.Το 1948, με την ενσωμάτωση των Δωδεκανήσων στην υπόλοιπη Ελλάδα, διαμορφώνεται μια νέα αρχιτεκτονική πραγματικότητα. Τότε οικοδομούνται στο νησί μεγάλες ξενοδοχειακές μονάδες για να καλύψουν τις ανάγκες της μεγάλης τουριστικής ανάπτυξης, που μόλις ξεκινούσε.

Το καλοκαίρι του 2015 το νησί εκπέμπει SOS. Πρόσφυγες που προσπαθούν να διαφύγουν από την κόλαση που επικρατεί στις χώρες τους, καταφθάνουν καθημερινά στις ακτές της Κω. Χιλιάδες άνθρωποι, μεταξύ των οποίων γυναίκες και παιδιά, στοιβάζονται στους περιορισμένους χώρους του λιμανιού ή περιπλανιούνται στους δρόμους του νησιού, περιμένοντας να έρθει η σειρά τους για την αναγκαία ταυτοποίηση. Τουρίστες κολυμπούν στις παραλίες ενώ λίγα μέτρα πιο κει αποβιβάζονται Σύροι και Αφγανοί μετανάστες, που φτάνουν από την Τουρκία με φουσκωτά και πλοιάρια.

Ξέγνοιαστοι παραθεριστές απολαμβάνουν την ποδηλατάδα τους στο κέντρο της πόλης, δίπλα σε ανθρώπους που φτάνουν εξαντλημένοι σε ένα νησί που βουλιάζει πλέον υπό το βάρος των μεταναστών και χωρίς να υπάρχουν περαιτέρω υποδομές και δυνατότητες φιλοξενίας.

Όμως, παιδιά μικρά ή μεγάλα - στην ψυχή πάνω απ’ όλα – κλέβουν παντού την παράσταση με τα χαμόγελα. Η παιδική τους αθωότητα δεν καταλαβαίνει από πολιτικές σκοπιμότητες. Δημιουργούν τα δικά τους παιχνίδια από πεταμένα υλικά, παίζουν χαρούμενα μες στη θάλασσα. Προσθέτουν και αυτά το δικό τους κομμάτι στο παζλ της ιστορίας του νησιού, το οποίο, όπως αποδεικνύεται, αντέχει στα μεγάλα κύματα Επισκεπτών.

Share