no more bites_

Και οι τοίχοι έχουν μιλιά

Culture

..και είναι φλύαροι. Μιλούν για όλους και για όλα, χωρίς υποκρισία και φλυαρία ακατάσχετη.

Ότι έχουν αυτιά το ξέραμε, το μότο είναι παλιό, χιλιοειπωμένο και για να είμαστε ειλικρινείς το βαρεθήκαμε. Αρχέγονη κι ενοχική παρότρυνση για μυστικοπάθεια και συνενοχή. Πες τα όλα ψιθυριστά, ή καλύτερα μην πεις τίποτα. Τι κι αν η πόρτα είναι κλειστή, οι τοίχοι έχουν αυτιά.

 

Υπάρχει όμως μια πτυχή που δεν είναι «ευρέως γνωστή στο πλατύ κοινό» για να ρίξω και ‘γω το τσιτάτο μου, η οποία σου αποκαλύπτεται γενναιόδωρα όταν κρατήσεις μια φωτογραφική μηχανή και ξεκινήσεις ανελέητο ποδαρόδρομο στο κέντρο της πρωτεύουσας προσπαθώντας να χορτάσεις εικόνες το αδηφάγο φωτογραφικό σου μάτι. Τότε αντιλαμβάνεσαι ότι εκτός από αυτιά έχουν και μιλιά. Μιλούν για όλους και για όλα, χωρίς υποκρισία και φλυαρία ακατάσχετη.

Οι τοίχοι της Αθήνας είναι ομιλητικότατοι, αληθινοί, ευχάριστοι, καταγγελτικοί και ελπιδοφόροι. Έχουν χιούμορ, ευαισθησία και ειλικρίνεια, αρκεί να έχεις τη διάθεση και την υπομονή να τους ακούσεις. Να αφιερώσεις λίγα λεπτά για να τους διαβάσεις, να τους αφήσεις να σε εμπιστευθούν και να σου πουν για όλα όσα είδαν και άκουσαν, για να διαπιστώσεις τη σοφία τους. Οι τοίχοι της Αθήνας ξέρουν να πουν αυτό που θέλουν με αξιοθαύμαστη πρωτοτυπία και σαφήνεια. Μιλούν για τους νέους που αγαπούν τη ζωή, για τους λιγότερο τυχερούς που πλάι τους βρίσκουν χώρο για να στήσουν το μοναχικό κρεβάτι τους, για τους χάρτινους και εφήμερους αλαζονικούς γίγαντες και τους αληθινούς ταπεινούς νάνους που επιμένουν να ζουν και να επιζούν.

Οι τοίχοι της Αθήνας είναι αναπάντεχα διακοσμημένοι με πίνακες ζωγραφικής, αλλά την ίδια στιγμή εύκολα μετατρέπονται και σε θεατρικές σκηνές για να πρωταγωνιστήσουν οι σιωπηλοί περαστικοί σε αληθινές παραστάσεις και σπουδαία σενάρια.

Στήνουν συναυλίες με εξαιρετικούς πλανόδιους μουσικούς, ανοίγουν σιδερένια κλουβιά για να δραπετεύσουν οι φυλακισμένοι, αλλά ξέρουν και να ψάχνουν υπομονετικά για το επόμενο θύμα τους.

Οι τοίχοι της Αθήνας έχουν χρώμα, φως, σχήμα και μορφή. Καταφέρνουν να μετασχηματίζονται μέρα με τη μέρα, ώρα με την ώρα σε διαφορετικές εικόνες. Είναι οι ζωντανοί οργανισμοί της πόλης, είναι ο ίδιος ο χαρακτήρας της πόλης. Είναι ο παλμός της, οι άνθρωποι της, είναι εμείς οι ίδιοι όταν περπατάμε πλάι τους.

Οι τοίχοι της Αθήνας είναι εκεί για να σε παρακολουθούν, να σου θυμίζουν όσα δε θέλεις να θυμάσαι, να σε ξυπνούν, να σε κρατούν σε εγρήγορση. Ακόμα κι αν διαφωνείς μαζί τους, ξέρεις ότι σου είναι χρήσιμοι. Αρκεί μόνο να θέλεις να τους ακούσεις. Αρκετά σε άκουσαν αυτοί με τα αυτιά τους.

Καιρός να τους ακούσεις και συ, έχουν πολλά και ενδιαφέροντα να πουν. Πίστεψέ με, δε θα χάσεις.

Share